Dodał(a): Dorota Jakuć
12 gru 2007, 18:43
Wykorzystujemy różne preteksty do świętowania, dlatego 26 listopada obchodziliśmy Światowy Dzień Pluszowego Misia. Była to okazja nie tylko do tego, by cieszyć się naszymi małymi przyjaciółmi, ale również wspólna nauka pracy w grupie i dzielenia się radością z innymi.
Wychowawczynie klas I-III i zerówki przygotowały pod kierunkiem pani Anny Prusek wiele atrakcyjnych gier i zabaw. Wszystkie wymagały zgodnej pracy całych grup. Niektórzy najpierw stali z boku, ale, gdy zobaczyli jak reszta grupy wspólnie się bawi, szybko przyłączali się do pracy. Jedna z konkurencji wymagała wykonania obrazu misia; szablonem miał być ktoś z grupy i nie było problemu z chętnymi modelami. Namalowane wspólnie misie otrzymały ciekawe imiona i przyszedł czas na misiowe przytulanki. Jednak potem znów trzeba było zabrać się do pracy. Uczestnicy przystąpili do tworzenia klasowej książki z rysunkami pluszaków ( jedna osoba projektowała okładkę). Trzeba było dzielić się pomysłami. Wszyscy dzielnie pracowali i w harmonii wykonali dłuuugie, kolorowe misiakowe girlandy. Ozdobiły one szkolny korytarz i cieszyły oczy całej szkoły.
Na zakończenie przedstawiciele każdej klasy opowiedział o swoim pluszowym przyjacielu. Usłyszeliśmy też opowieść o miśku pani dyrektor, który jest jej rówieśnikiem i zna jej wszystkie tajemnice. Pożegnaliśmy się obdarowani słodkim Conieco, uśmiechnięci i przyjaźnie nastawieni do świata.
Opowiem wam, jak trafiłem do Julki…
Zbliżały się urodziny Julki. Dziewczynka często zachodziła do sklepu, w którym mieszkałem. Brała mnie na ręce i szeptała do uszka: „Już niedługo są moje urodziny i może ktoś mi ciebie przyniesie.”
Nadszedł ten dzień, a ja siedzę na półce. Wchodzą i wychodzą ze sklepu, a ja dalej czekam. W pewnej chwili wbiega dziewczynka i głośno mówi: „Proszę pani, idę do mojej przyjaciółki na urodziny, ona bardzo chce dostać w prezencie misia z czerwonym serduszkiem. Czy jest taki?” Pani podeszła do mnie i zdjęła mnie z półki. Ucieszyłem się, ale i zaniepokoiłem, bo nie wiedziałem, do kogo trafię. Zostałem zapakowany w piękną, ozdobną torebkę i dziewczynka wyszła ze mną ze sklepu. Po chwili zostałem wręczony jubilatce. Wyciąga mnie ze środka i patrzy, patrzy i oczom nie wierzy, a tu ja – upragniony miś. Wielka radość! Julki! Moja! Trafiłem do niej w dniu jej urodzin. Miś Miłośnik
Julka, klasa II ZSS STO
Opowiem wam, co robię, jak nikt na mnie nie patrzy…
Jestem pluszowym misiem, jak nikt na mnie nie patrzy, to chodzę w odwiedziny do innych zabawek. Bawię się z nimi w różne gry i zabawy, a także jemy razem śniadanie, obiad i kolację. Czasem trochę nabrudzimy, ale potem posprzątamy i kładziemy wszystko na swoje miejsce. Miło i przyjemnie spędzamy czas.
Opowiem wam, co robię, gdy nikogo nie ma w domu…
Kiedy wszyscy wyjdą z domu, mogę robić wszystko, co tylko sobie wymarzę. Wychodzę z szuflady, wskakuje na biurko i rysuję. Jak skończę rysować, wchodzę na łóżko, bawię się zabawką. Wchodzę na parapet i wyglądam przez okno. Jak już Kasia przyjdzie, wracam szybko na swoje miejsce. Nie wie, ze tu była wspaniała zabawa.
Opowiem wam, o czym marzę…
Marzę o tym, żeby Waleria codziennie zabierała mnie do szkoły i o tym, żeby pomagać Walerii odrabiać lekcje. Chciałbym, aby Waleria każdego wieczora czytała mi wiersze, żeby mnie przytulała i kładła do łóżka spać. Chciałbym, żeby Waleria przyprowadziła następnego misia. Marzę, żeby został moim przyjacielem. Chciałbym, aby moje wszystkie marzenia się spełniły. Plusio