Dodał(a): Dorota Jakuć
14 kw. 2010, 16:05
Napisane na lekcji języka polskiego 13 kwietnia 2010 roku przez uczniów ZSS STO w Augustowie.
W sobotę 10 kwietnia zdarzyła się wielka tragedia: o godzinie 8.56 czasu polskiego samolot z polską delegacją, lecącą na obchody 70 rocznicy zbrodni katyńskiej, spadł na ziemię. Nikt nie przeżył. Na pokładzie była para prezydencka, jak również inne ważne osobistości. Ogłoszono żałobę narodową. Wszyscy pogrążeni są smutku i rozpaczy z powodu straty elity naszego kraju. Wszystkie gazety i telewizja mówią tylko o tym i wciąż zadają pytanie: „Dlaczego?” W internecie pojawia się mnóstwo wywiadów i rozmyślań. Wszystkie dotyczą tragedii zarówno współczesnej , jak i tej, która wydarzyła się w 1940 roku w lesie katyński, gdy śmierć poniosło tak wielu znakomitych przedstawicieli naszego społeczeństwa.
Natychmiast ustały kłótnie i spory. Myślę, że trzeba było aż takiej katastrofy, by ludzie zmienili się na lepsze.
Czujemy się w obowiązku, by pamiętać o tej tragedii i opowiedzieć to, co zdarzyło się w Smoleńsku, naszym dzieciom. Naszym obowiązkiem jest oddanie hołdu ofiarom i przede wszystkim nie wolno zapomnieć.
Piotrek
Piszę do Ciebie ten list, ponieważ chcę, żeby ta historia przetrwała. Trzy dni temu w lesie pod Katyniem rozbił się samolot z najważniejszymi osobami w państwie. Stało się to akurat w 70 rocznicę zbrodni katyńskiej. Historia zatoczyła koło. (…) Powinniśmy zbierać obecnie jak najwięcej informacji, aby mogły z tego korzystać przyszłe pokolenia. ( …) Zaczęliśmy być ludźmi. Niech ta tragedia wyjdzie nam na dobre.
Majka
(…) Zapanowała żałoba w sercach. Myślę, ze teraz powinniśmy zachować się godnie, odpowiednio do sytuacji, która się zdarzyła. Wszyscy jesteśmy Polakami i należy zachować powagę i spokój. (…) To test patriotyzmu.
Kinga
(…) Polecieli, aby oddać hołd ofiarom zbrodni katyńskiej i sami dołączyli do listy poległych. Teraz jest czas swoistego sprawdzianu patriotyzmu dla Polaków. Niestety, nie wszyscy go zdają. Dlatego trzeba zapamiętać jak najwięcej z tych wydarzeń, bo to, co zapamiętamy teraz, zostanie w naszych sercach na zawsze.
Aneta
W związku z tym wydarzeniem towarzyszą różne uczucia: żal, smutek, rozpacz i niedowierzanie. (…) To okropne wydarzenie otworzyło nam szeroko oczy. Te wszystkie spory polityczne, kłótnie i obraźliwe słowa były niepotrzebne…
Niech to doświadczenie nie zostanie zmarnowane. Niech przyniesie owoce dobra dla naszej ojczyzny.
Julia
(…) Po upadku tego samolotu wszyscy niedowierzali. Dopiero po dniu ta wiadomość do nas dotarła. Na domach wywieszone są polskie flagi z czarną wstążką. W telewizji cały czas są transmitowane obrazy z ziemi katyńskiej, która w pewien sposób jest dla nas – Polaków – przeklęta. Nasz prezydent leciał do Rosji, by wspólnie uczcić śmierć polskich oficerów, lecz teraz należy czcić parę prezydencką i resztę pasażerów.
Sporą część ludzi zabolało, ze dopiero po śmierci Lecha Kaczyńskiego zaczęto przedstawiać jego osobę jako ciepłego i miłego człowieka. Teraz dopiero zaczynamy żałować, że przed 10 kwietnia każdą wpadkę, a nawet zwykłe ludzkie zachowanie naszej głowy państwa krytykowaliśmy, a przecież mało kto z nas – zwykłych obywateli – potrafiłby zaprezentować Polskę z lepszej strony.
Mam nadzieję, ze to doświadczenie nie zostanie zmarnowane.
Ta tragedia spowodowała to, że w Polsce w szkołach lekcje są rozpoczynane od minuty ciszy.
Kamil
(…) Wielki ból dotknął Polaków po tej tragedii. (…) Uczy to nas, żebyśmy byli w przyszłości lepsi i nielekkomyślni.
Marcin
(…) Wszyscy są poruszeni tym wydarzeniem. Myślę, że jest to przestroga dla naszego kraju, a także dla innych. Nikt nie może uwierzyć w to, co się stało. Chciałabym cofnąć czas, by to się nie wydarzyło. Na pewno Polska będzie potrzebowała wielu lat, by się po tym pozbierać. Ludzie powinni się zastanowić, co mówią o innych i mówić mniej złych rzeczy, ponieważ nigdy nie wiadomo, co się stanie w przyszłości. Jednego dnia mówimy o kimś źle, a następnego już ich nie ma.
Na pewno ta katastrofa miała jakiś sens i niech to doświadczenie nie pójdzie na marne.